" Belki de kötülüğün tüm sırrı, hiçbir sırrı olmamasından ibarettir. "

   Yazarın bir diğer kitabı olan Momo'yu okumaya başlamadan önce nadir bulunan kitabı Özgürlük Hapishanesi'ni de alıp hazırlamıştım okumak için. İkisini birbiri ardına okumak istedim. Kitabın nadir bulunmasının nedeni artık basımının olmaması. Her yaşa hitap ettiğini yorumumda da belirttiğim Momo'yu çok sevince bir meraktır aldı  beni " acaba Özgürlük Hapishanesi nasıl " diye... Beklentimi yüksek tutmamamı söyledi kitabı okuyan arkadaşlarım ve ben de daha önceki tecrübelerimden bildiğim için beklentisiz başladım kitaba. Kitap ne kadar güzel olursa olsun beklenti tavan yapınca kitap yetersiz geliyor...

   Kitabı instagramda fidan olarak okuduk. @bookandcoffee__ (Kore Fenomeni ) , @kalemfilikitaplik  (Minervadan Notlar ) , @daginikanne (Dağınık Anne  ) ve ben . Kitaba başladığımız gün sanki peşinden kovalayan varmış gibi Fenom bitirdi kitabı:(( Neyse sabah o daha yataktan kalkamadan ben de bitirdim kitabı:))) Erken kalkar bitirir kitabı ....

  Kölelik dışında hiçbir şey bilmeyen köleler uysal kölelerdir. Sadece tutuklu hayatını bilen tutuklular özgür olmamalarının acısını çekmezler. 

   Özgürlük Hapishanesi yorumuna geçmeden önce isminin beni çok etkilediğini söylemek istiyorum. Özgürlük denilen şeyin sınırları var mıdır?  Peki sınırları olan şeye özgürlük denilebilir mi? Aslında bu konu ironiktir. Bu konu hakkında münazara yapılsa bir sonuca varılabileceğini zannetmiyorum .

  "Tanrı cenneti ve insanı yarattı. Sonra cenneti ondan aldı, o zaman insan yaşamak için kendine dünyayı yarattı. Hala da yaratmaya devam ediyor."

   Momo küçük büyük her kesime hitap ederken Özgürlük Hapishanesi daha çok büyüklere hitap ediyor. Çocuklar da bu kitabı okuyabilir fakat hikayelerin arkasındaki manaları tam olarak anlayabileceklerini düşünmüyorum. Hikayeler dedim doğru duydunuz. Özgürlük Hapishanesi sekiz hikayeden oluşuyor. Her hikaye kısa ve görünenin arkasında felsefik anlamlar taşıyor.



   En uzun hikaye ilk hikaye olan Uzun Bir Yolculuğun Sonu  . Hikaye güzeldi fakat başlarda uzun uzun yazılırken sanki sona doğru yazar artık bitsin diyerek konuyu hızlandırıp kısa kesmiş gibi hissettirdi bana. Hikayelerin hepsi birbirinden ilginçti ve zevkle okudum. Varoştaki Ev de nazi dönemini ve bir arsadaki bombalama sonucu kaybolan ev ile birlikte arsanın da metrekare olarak küçülmüş olmasını ve nedeninin bir türlü anlaşılamaması anlatılırken bir diğer hikayede dışarıdan bakılınca çok küçük olan bir arabanın içine girince nasıl bir devasa boyutta olduğu anlatılıyor. Kitaba ismini veren Özgürlük Hapishanesi öyküsünün ise baş kahramanın adı İnşallah. Bu isim bile size bazı ip uçları veriyordur.


Bana göre Momo'nun bir tık gerisinde kalan kitap birçok öykü kitabına kıyasla çok çok başarılı idi. Kitapta gerçeklik algımızı sorgulatıyor bize. Gerçeklik kime göre neye göre belirlenir. Okuduktan sonra etrafımızı sorguladığımız ve bambaşka bir gözle bakmamızı sağlayan bir kitap Özgürlük Hapishanesi. Şimdi yazarın bir diğer kitabı olan Bitmeyecek Öykü kitabını bulabilirsem alacağım.






Kitabın Adı :Özgürlük Hapishanesi
Yazar :Michael Ende
Yayınevi :Kabalcı Yayınları
Orjinal adı :Das GeFangnis der Freiheit
Çevirmen : Saadet Özkal
Sayfa Sayısı :256

Bitmeyecek Öykü ile Momo'nun yazarı Michael Ende sekiz öyküden oluşan bu kitabında bizi bir yolculuğa çıkarıyor: Victoria dönemi İngiltere'sinden günümüz Roma'sına, Venedik'ten Hindukuş dağlarına, Hıristiyan dünyasından İslam dünyasına uzanan bir yolculuk bu, ama en önemlisi de düşler dünyasında bir yolculuk.

Uzunluğu belli, ama sonuna asla varılamayan bir ko-ridor; içi olmayan bir ev; bir yeraltı dünyasına hapse-dilmiş gölgeler; birini açmadığımız zaman tek tek kaybolan kapılar... Bizim "sayısız katıyla yukarıya ve belki aşağıya da uzanan muazzam bir yapının kapıcı dairesi demesek de yalnızca zemin katı" olan sınırlı dünyamızın ötesindeki sınırsız dünya.

Michael Ende'nin Okuduğum Diğer Kitapları :

* Momo 

                                                                  

Karanlıkta ışığın parlıyor.
Nereden geliyor, bilmiyorum:
Çok yakındaymış gibi görünüyor,
Oysa o kadar uzak ki.
Ne olursan ol;
Parla, parla küçük yıldız!

  Çocuklar için aldığım Momo'yu ben de okumayı çok istiyordum ve nihayet sıra ona geldi. Her yaş grubuna hitap eden oldukça naif bir kitap Momo. Kitabı bitirdikten sonra kitap hakkında düşünürken aklıma gelen tek kelime naif oldu.

"Ne zaman doğdun?"
Momo biraz düşündü ve sonra dedi ki: "Hatırladığım kadarıyla ben hep vardım."

  Momo küçük bir kız çocuğu. Tam olarak kaç yaşında ya da nereden gelmiş kimse bilmiyor. Antik tiyatro kalıntıları arasında yaşayan çocuk bölge halkı tarafından çok seviliyor. Bu çocuk çok iyi bir dinleyici. Dinlerken sanki sizin ruhunuzun derinliklerini görebiliyor. Onunla konuşanlar ise konuşurken kendilerini sanki bir aynada görüyorlar ve sorunlarının cevabını bir anda buluyorlar. Üstelik Momo'nun hayal gücü de çok zengin . Bu nedenle çocuklar da gelip onunla oynamayı çok seviyorlar.

Momo karşısındakileri , aptal insanların bile aklına parlak düşünceler getirtecek şekilde dinlerdi. 

   Her şey yolunda giderken Zaman tasarruf şirketinden geldiğini söyleyen insanların etrafta dolaşması ile bazı garip durumlar ortaya çıkmaya başlar. İnsanların artık hiç vakti yoktur. Sürekli meşgul olan ve mutsuz insanlar dolmuştur kente. Bu durumu açıklaya çıkaracak bir tek kişi vardır Momo....

Oysa zaman yaşamın kendisiydi . Ve yaşamın yeri yürekti.
İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe , zaman azalıyordu. 

   Kitabı okurken kendimi düşündüm. Bazen öyle günler oluyor ki zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum. Hiçbir işim yetişmediği gibi gün göz açıp kapayana kadar bitmiş oluyor. Aynı kitaptaki insanlar gibi. Fakat onlar zamanları tasarruf edip ölümü geciktirmeye çalışıyorlar. Duman adamlar onları bu şekilde kandırıyor. Ölümden bu kadar korkmasalar ya da yaşadığı zamanın değerini bilmiş olsalar kandırılabilirler miydi dersiniz?  Önceliklerini fark etselerdi... Sırf zaman tasarrufu yapmak için gülümsememek , kitap okumamak , yaşlı ebeveynleri ile ilgilenmemek hatta çocuklarını geri plana itmek!!!!! Şimdi okuyunca belki gülümsüyorsunuz olur mu diye... Fakat çevremize baktığımızda işleri için ailelerini ikinci plana iten insanlar yok mu??? Bu insanların da kitaptaki insanlardan ne farkları var? ....

   Momo hızla okunan, fantastik bir kitap olmasının dışında düşündüren ve aynayı kendimize çevirmemize neden olan bir kitap. Sonuç itibari ile kitabı çok çok sevdim. Tavsiyemdir....






Kitabın Adı :Momo
Yazar : Michael Ende
Yayınevi : Kabalcı Yayınları
Orjinal adı :Momo
Çevirmen :Leman Çalışkan
Sayfa Sayısı :305

Momo karşısındakileri, aptal insanların bile aklına parlak düşünceler getirtecek şekilde dinlerdi... Momo'nun yanında oynanan oyunlar başka hiçbir yerde oynanamazdı. Yaşanılan gün içinde çok büyük bir sır vardır. Bu büyük sır zamandır. Onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır, ama bunlar hiçbir şey ifade etmez. Herkes çok iyi bilir ki, bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir. Bu gerçeği hiç kimse duman adamlardan daha iyi bilemezdi. Bir saatlik, bir dakikalık, hatta bir saniyelik yaşamın değerini hiç kimse onlar kadar iyi ölçemezdi. İnsanların zamanı üzerine planlar kuruyorlar, ince hesaplarla hazırlanmış planlar. Yaptıklarından kimsenin haberdar olmaması onlar için çok önemliydi. Büyük kente yerleşip halkın arasına karışırken hiç dikkat çekmemişlerdi. Hiç kimse farkına bile varmadan adım adım ilerliyor ve insanlara egemen oluyorlardı. Zamanınızı çalıyorlar sevgili dostlar, kendi istekleri uğruna sizi kandırıyor ve zamanınızı çalıyorlar... ama Momo ve çocuklar sizi uyarıyor... Ey İnsanlık, dinle ve anla!... Onikiye beş kaldı... Aç gözünü, tetikte ol... Hırsız çaldı zamanı. Okuyun ve anlayın... zamanınızı çalıyorlar Bitmeyecek Öykü ile çok sevilen Michael Ende'den efsaneleşmiş bir eser daha... Üstelik yine hem çocuklara hem de çocuk kalmaya uğraşan büyüklere...

Michael Ende'nin Okudupum Diğer Kitapları:

* Özgürlük Hapishanesi