Temmuz ayının ilk okumalarındandı kitap. Fakat bu ay çok fırtınalı geçince okuduklarımı yazmaya ne fırsatım ne de isteğim oldu açıkçası. Bu nedenle geç de olsa sizlerle paylaşıyorum okuduklarımı.

  Barış Çağrı Genç'in okuduğum ikinci kitabı Radde . " İçindeyim " kitabı ile tanıştım yazarın kalemi ile. Aslında Radde yazarın ilk kitabı imiş. Kısa öykülerden oluşuyor kitap. Bendeki 10. yıl özel baskısı . Bu nedenle yazar 10. yıla özel ön sözde kitabın yazılış ve tekrar basıma hazırlanış serüveni yanında kendisinin yazman serüveninden de bahsetmiş. Kitap ilk yayımlandığı zaman içerisinde Cemil Kavukçu'nun öyküleri de yer alırken benin okuduğum baskısında sadece yazarın öyküleri yer almakta.

Kitapta Güneş , Grilenirken Ufuk , Koklanınca Solan Bir Çiçek , Odysseus'un Gözleri , Gri Sokak , Denizin Kolları isimli altı öykü yer almakta. Öykü severler bu öyküleri de okumalılar. Çevremizde gördüğümüz , belki yanından geçtiğimiz ancak fark etmediğimiz. sıradan insanların öyküleri yer alıyor. Sıradan derken öyle basit anlamında kullanmadım. Çevremizde yer alan fakat hayatın koşturmasında fark etmediğimiz , gözümüzden kaçan ancak toplumun her kesiminde yer alan demek istedim.

    Ben her bir öyküyü çok sevsem de Koklanınca Solan Bir Çiçek benim en sevdiğim ve etkilendiğim öykü oldu. Bahçesine topu kaçan çocuklara topu iade etmek için belirlediği kitabı okumalarını şart koşan emekli Türkçe öğretmeni ve çocuklara belirlenen kitabı okumaları için satın alan bir genci ve aralarındaki ilişkiyi anlatıyor öykü . Hayatta böyle insanlarla karşılaşmasam da öykülerde olsun karşılaşmak güzel oluyor.









Kitabın Adı : Radde
Yazar :Barış Çağrı Genç
Yayınevi :Yitik Ülke Yayınları
Sayfa Sayısı :88

“Kitaptaki öyküler, yalnız sergilediği ayrıntıların, getirdiği çağrışımların, önümüze çıkardığı yaşam kesitleri ve insan ilişkilerinin yolculuğu olarak değil, aynı zamanda öykü dünyamızın gelenek zincirine eklenen halkanın ve bu zincire bundan sonra eklenecek yeni halkaların yolculuğu olarak da okunmalı.”

- Kemal Özer-

“Dosyanın ilk öyküsünün ilk cümlesini okuduğumda nasıl bir yolculuğa çıktığımı da anlamıştım. Genç öykücülerin önündeki engellerin en büyüğü birikime dayanmadan yola çıkmaları ve çok aceleci olmaları. Çağrı’nın onlardan biri olmaması rahatlattı beni. Cümle yapısı, sözcük seçimi, ayrıntılarının işlevsel olması, diyaloglardaki doğallık kendi sesine çok yakın olduğunun göstergeleriydi. Birikimli olduğu, öykü üzerine yoğunlaştığı, yazdıklarını dinlendirip farklı süzgeçlerden geçirdiği hemen belli oluyordu. En önemlisi de ilginçlik peşinde koşmayıp kendi öyküsünü aramasıydı. Yazdıklarını doğal ve içten yapan da buydu.”

- Cemil Kavukçu-

Eğilip yerden taş topluyor. Bir, iki, üç… Dördüncüsü kayıp düşüyor elinden. Önemi yok; kalanlar avucunu dolduruyor zaten. Parmaklarının arasındaki taşları birbirine vurmaya başlıyor. Bir ses var artık; kendinin, eşeğin, cırcır böceklerinin dışında bir ses. Yeniden yürüyebilir şimdi; birbirine vuran taşların sesi ağır ağır ilerliyor patikada…

                                                           

     Saçlarınızı kestirmeye kuaföre gittiniz. Saçlarınız kesilirken gözleriniz karardı ve siz tansiyonum düştü veya kan şekerin oynadı diye düşündünüz. Kendinize geldiğinizde aynaya baktığınız yüz size ait değilse ne yaparsınız?  Panik? Korku? Çığlık.....  İşte Barış Çağrı Genç'in İçindeyim kitabındaki Selim'in de başına gelenler bunlar.

                                               Toprak ol da, dayan!

  1978 yılında Denizli'de doğan Barış Çağrı Genç' in üç kitabı bulunmaktadır: Radde isimli öykü kitabı , İçindeyim ve Fotoğraflar isimli iki romanı . Yazar ve kitapları ile ilgili ayrıntılı bilgiye burayı tıklayarak ulaşabilirsiniz.

  Çoktandır okumak istediğim bir kitap olan İçindeyim hızlı ve akıcı temposu ile bir günde bitti . Kitabı okumaya başlarken çok klasik yani birçok filmde gördüğüm bir konu olduğunu düşündüm ve sırf yazarın anlatım tarzını merak ettiğim için aldım. Okuduktan sonra kitaba o kadar bayıldım ve özellikle yazarın anlatım tarzını o kadar beğendim ki diğer romanı Fotoğrafları da almayı düşünüyorum.

    Bazı filmlerde gördüğümüze benzer bir konu olmasına rağmen anlatımdaki etkileyicilik, yalınlık  kitabı elimden bırakmadan okumama sebep oldu. Berberde düşüp bilincini yitiren bir adamın hastaneye gelmesi ile başlıyor kitap. Hasta ile ilgilenen doktor Türkan ilk önce hastanın dosyasındaki isim ile hastanın söylediği ismin farklı olması ile bir karışıklık olduğunu düşünür. Fakat daha sonra işler iyice karmaşık hale gelir. Selim , söylediğine göre bir bedenden diğerine geçebilmektedir ve bu durumdan dolayı aklı karışmış ve panik haldedir. Başta doktoru suçlasa da zamanla doktora yazdığı mektuplar ile kendisini ve başına gelenleri anlattığı sırdaşı haline gelir. Biz de Selim'i ve geçtiği bedenleri , yaptıklarını doktora yazdığı mektuplardan öğreniyoruz. Başına gelen durumu tersine çevirmeye çalışan Selim değdiği hayatlara ışık saçarken aslında kendisi de hayatın anlamını kavramaktadır.

   Selim sayesinde Muzafferi tanıyor , Zeynep'in dünyasının aydınlanmasına şahit oluyor ve bir bedenin içerisine hapsolmanın acısına tanık oluyoruz. Fantastik bir kitap İçindeyim. Hızlı okunan, kısa fakat  etkisinden  kurtulamadığınız bir kitap.

    Kitabı çok sevdim ve tavsiye ettiğim kitapların arasında kendisi. Yazarımıza da kaleminize sağlık diyorum. Son olarak yazımı kitaptan bir alıntı ile bitirmek istiyorum:

  "Benim içinse üzülmenize gerek yok. Çünkü ışığım ben ... Belki çok geç yanan sokak lambası...." 

Kitabın Adı :İçindeyim
Yazar : Barış Çağrı Genç
Yayınevi : Yitik Ülke Yayınları
Sayfa Sayısı : 136

 

    Şu an bu kitabı tutan ellerinizin size ait olmadığını fark etseniz, ne yaparsınız? Tırnaklarınız, parmaklarınız ve avuç içiniz... Kendinizi bir anda, hiç tanımadığınız birinin bedeninde bulsanız... Üstelik bu kitabı bırakıp başka bir kitabı aldığınızda, yeni bir bedenin içine girseniz... Barış Çağrı Genç, ilk romanı "İçindeyim" ile sizi fantastik ve belki de bitmesini hiç istemeyeceğiniz bir maceraya sürükleyecek...
...
     "Bugünü de sayarsak dört gündür aynı bedenin içindeyim. Ve bu dört gün boyunca, sürekli kendimi izledim. Komik bir cümle oldu. Şöyle demeliydim: Dört gün boyunca, otuz küsur yıl içinde olduğum eski bedenimi izledim. Ama böyle konuşmak rahatsız ediyor beni. Ona, yani eski bene, az kullandığım ikinci adımla hitap edeceğim: Dört gündür Mert'i izliyorum. Onu ilk gördüğüm an, sinirden zangır zangır titrediğimi itiraf edeyim. Kendime hâkim olmasam, yakasına yapışıp öldürene kadar dövecektim. Birkaç kez yanına sokuldum, konuşmak isterken midem kasıldı. Oysa beni fark etmedi bile."