Çok sevdiğim yazarlardan birisi olan John Katzenbach'ın yeni kitabı "Seyyah " ile geldim bugün. Koridor Yayınları etiketi ile çıkan kitap yazarın diğer kitapları gibi beyaz zemin üzerine siyah olarak tasarlanmış . Ben bu beyaz kapaklı tasarımları çok seviyorum.

  Sıradaki Sensin , Şizofreni ,  Profesör ve Psiko-analist yazarın okuduğum diğer kitapları . Psikolojik gerilim türünde usta yazarlardan John Katzenbach . Seyyah'ı da zevkle okusam da diğer kitaplarından bir tık geride kaldığını da belirtmeden edemeyeceğim.



  Dedektif  Mercedes Barren bu sefer farklı bir olay için uyandırılmıştır. Yeğeni bir cinayete kurban gitmiştir. Kendilerinden birisinin akrabası öldürüldüğü için polis daha sıkı çalışarak başka öğrencileri de kampüste öldüren bir seri katili yakalar. Kitabın ilk 100 sayfasında katil yakalanınca ne olacak diye düşündüm . Çok erken değil miydi katilin ortaya çıkması için. Polis katili yakaladığını düşünürken bazı kanıtlar yeğenini bu katilin öldürmediğini düşündürür Merce'ye . Kendisine ne cinayet masası ne de amiri inanır Merce'ye . O da izin alıp gayri resmi olarak kendi araştırmasını yapmaya başlar.

  Diğer tarafta da kadınları öldüren bir katil vardır. Tüm seri katiller gibi kendine güveni tam ve bir narsist. Yakalanmayacağını düşünüyor çünkü en ince detayına kadar planlıyor ve asla planından şaşmıyor.  Artık kendi hayat hikayesinin yazılması gerektiğine karar veriyor. Çünkü o kendi çapında çok zeki olduğunu düşünüyor ve insanların hikayesini ve yaptıklarının detaylarını öğrenmesini istiyor. Bütün seri katiller benzer değil midir? Yaptıkları ile gurur duyarlar ve yakalanmadıkları zaman da bir süre sonra sıkılıp yaptıkları ile övünmek ve herkesin yaptıklarını öğrenmesini isterler. İşte o da biyografisini yazdırmak istiyor.  Bunun için de ince eleyip sık dokuyarak istediğine en uygun olduğunu düşündüğü kişiyi kaçırıyor...

 Bir yandan Merce'nin araştırmalarını okurken diğer taraftan da katilin yaptıklarını okuyor ve adım adım sonuca doğru yaklaşıyoruz.

  Kitabı büyük bir ilgiyle okudum. Sanırım sonundan dolayı bir tık geride buldum kitabı . Farklı bir şekilde sonuçlanacağını umut etmiştim.









Kitabın Adı : Seyyah
Yazar :John Katzenbach
Yayınevi :Koridor Yayınları
Orjinal adı : The Traveller
Çevirmen : Ender Nail
Sayfa Sayısı :533

Bıçağın sıcak mı yoksa soğuk mu olduğunu anlamanın çok zor olduğunu fark etmiş miydin? Bu, ne tür bir korku yaşadığına göre değişir. Buz gibi soğuk da gelebilir, köz kadar sıcak da. Tıpkı midende ve yüreğinde hissettiğin korku gibi.

Bir adam, bir kadın, bir araba ve bir fotoğraf makinesi… Geçmişe doğru duygusal bir yolculuk... Adam zihnindeki karanlığın ona fısıldadığı isimleri tek tek öldürüyor, fotoğraflarını çekiyor. Kadın ise hikayelerini yazıyor. Çünkü başka bir seçeneği yok. Ya bu psikopatça planın bir parçası olacak ya da ölecek.

Bir tarafta yeğeni de kurbanlardan biri olan, hınç dolu Dedektif Barren ve diğer tarafta katile gölgesi kadar yakın psikiyatrist Martin Jeffers; her ikisinin de iz sürmek için geçerli sebepleri vardır, ancak hesaplanmamış en küçük bir adım onları geri dönüşü olmayan bir yola sürükleyecektir.

                                                           

Merhaba:)) John Katzenbach 'ın kalemini çok seviyorum. Yazdığı psikolojik gerilim kitaplarını ince ince işliyor. Okuyucuyu sıkmadan, gerilimin dozunu abartmadan tam kıvamda yazıyor yazar. Onun yeni kitabı çıkınca dayanamadım ve hemen kitaplığıma ekledim  .

   Sıradaki Sensin' de baş kahramanımız bir muhabir. Elleri arkasından bağlı olarak bir tabanca ile kafasından vurularak öldürülen bir genç kızın haberini yapması ile olaylar başlar. Görgü tanığı ya da herhangi bir ipucu yoktur. Muhabirimiz Malcolm 'un yaptığı haber büyük ses getirir. Bu haberden sonra Malcolm tuhaf bir telefon alır, arayan katildir . Kızı nasıl öldürdüğünün yani sıra biraz kendi geçmişini de anlatır ve bir de haberi vardır : tekrar öldürecektir. ... .

  Malcolm 'un yaptığı haberler, katil ile olan diyalogları, polisin yaptığı araştırma ve telefon görüşmelerinden yakalamaya çalışılan ipuçları ile ilerliyor kitap. Katil kim olabilir ve derdi ne soruları dolandı aklımda kitabı okurken. Benim beklediğimden farklı bir sonla bitti kitap ve aklımdan soru işaretleri kaldı ??? Son kısım daha vurucu olabilirdi diye düşünüyorum .

Kitaptan alıntılar :


 " Kim olduğumu bilmek mi istiyorsun? Söyleyeyim. Ben dünyadaki en kötü şeyim. "

 " Bence kimse güvende değil. Yani gerçek anlamda güvende olmayacak. "

 " ... İlk kurbanım kusursuz bir seçimdi, tamamen şans "

 " İşin özü kurbanların hiçbirinin bana birşey yapmamış olması. Masumlar."




Kitabın Adı :Sıradaki  Sensin
Yazar :John Katzenbach
Yayınevi : Koridor Yayınları
Orjinal adı :In the Heat of the Summer
Çevirmen : Seçil Ersek
Sayfa Sayısı :360

O telefonu açtığın için, artık sen de kabusun bir parçasısın.

Bir gazetede muhabir olan Malcolm Anderson şehirdeki cinayetlerin haberlerini yaparken bir gün hiç beklenmedik bir telefon alır. Telefondaki ses ona kısa süre sonra işleyeceği cinayeti tüm detaylarıyla anlatmaya başlar ve tam da söylediği yerde ve saatte cebinde ‘Bir Numara’ yazan bir notla bir gencin cesedi bulunduğunda, bunun muazzam bir zekayla tasarlanmış cinayetlerin ilki olduğu anlaşılır. İzini bir gölge gibi kaybettiren bu psikopat bir anda Malcolm’ın ve tüm şehrin üzerine bir kabus gibi çöker.

Neden yalnızca onunla iletişime geçtiği sorusuyla boğuşan Malcolm, insanların korkularıyla beslenen bu sıra dışı seri katilin zihnini okuyabilmek ve ondan önce adım atabilmek için bir psikologla işbirliği yapar. Ve çok geçmeden hikayeyi tüm akıl almazlığı ve dehşetiyle medyayla paylaşan kişi olmakla kalmaz, aynı zamanda hikayenin kendisi olur.

                                                           

John Katzenbach 'i daha önce okuduğum Psikoanalist kitabından tanıyorum. Yazarın anlatımındaki incelik beni kendisine hayran bırakmıştır. Yazarın yazdığı diğer kitapları da okumak istediğimden bu kitabını da temin eder etmez okudum.

  Ne yalan söyleyeyim okumaya başladığımda bu kitabı Psikoanalist kadar sevmeyeceğimi, düşünüyordum. Belki ilk bir kaç sayfanın da bunda etkisi vardır. Bu heralde ağır tempoda ilerleyen bir kitap olacak demiştim ki o anda kitapta birşeyler oldu. Yok canım kitapta değil bence birşeyler oldu. Kİtap temposunu arttırdıkça ben kitaba daha fazla yapıştı. İşler beni beklesin ben öyle bir gömüldüm ki kitaba kaldırabilene aşk olsun :)))

    İnsan, duvarlarla çevrili , pencereleri parmaklıklı, kapısı kilitli, delilerle dolu bir odada bulanabilir , hatta tek başına bir tecrit hücresine tıkılabilirdi , ama içinde bulunduğu oda orası değildi aslında. İnsanın asıl bulunduğu oda hatıralarından , ilişkilerinden, olaylardan, bin bir çeşit görünmez güçten oluşuyordu. Bazen delüzyonlardan . Bazen halüsinasyonlardan. Bazen arzulardan. Bazen hayallerden , umutlardan ya da hırstan. Bazen öfkeden. Önemli olan gerçek duvarların nerede olduğunun ayrımına varabilmekti. 

    Kitabımızın anlatıcısı Francis. Francis yirmi bir yaşında iken ailesi tarafında zorla akıl hastanesine yatırılır şizofren tanısı ile. Francis sesler duymaktadır ve bu seslerin verdiği emirler onun ve çevresindekler için tehlikeli olmaya başlamışıtr. Akıl hastanesine alışır ve kendisine arkadaşlar edinir Francis. Bir gün stajer hemşier öldürülene kadar herşey sakindir. Hemşirenin ölümünden hastalardan birisi sorumlu tutulup tutuklanır. Hemşireyi bulan da Francis ve İtfaiyeci Peter'dır. Peter bir hasta değil akıl sağlığı değerlendirilmek için mahkeme tarafından gönderilmiştir. Kitaptaki ilginç ve sürükleyici olaylar da böylece başlamış olur. Bir kadın savcının gelip olayı araştırmaya başlaması ve Francis ile Peter'dan yardım almasıyla da Francis kendisini olayların içerisinde bulur. Yıllar sonra bu olayları duvarına yazmaya başlayan Francis anlattıkçe biz de olayları ve neler olduğunu öğreniyoruz.


   Son derece sürükleyici, öngörülemez ve şaşırtıcı bir kitap Şizofren. Kesinlikle tavsiye ederim!....





Kitabın Adı :Şizofren
Yazar :John Katzenbach
Yayınevi :Koridor Yayıncılık
Orjinal adı : The Madman's Tale
Çevirmen :Elif Özkaya
Sayfa Sayısı :544

   Yirmi yıl önce Francis Petrel kendi iradesi yok sayılarak ailesi tarafından bir akıl hastanesine gönderilir ve uzunca bir müddet orada tutulur. Ta ki seri cinayetler işlenip hastanenin kapıları mühürleninceye dek. Yıllar sonra, üstü örtülü ve unutulmaya yüz tutmuş olaylar silsilesi kararlı bir dedektifin soruşturma talebiyle yeniden irdelenir.
    Francis yaşadığı gerçekliğe dönmüş olmasına rağmen hâlâ sesler duymakta ve ancak ilaçlarla bu sesleri susturabilmektedir. O günlere dair anıları içine bir korku salar ve o da yaşadığı her anı zihninin tozlu raflarından indirip gün ışığına çıkarmaya, yazmaya niyetlenir; elinde kısalıp duran kaleme bir palamar gibi asılarak. Kağıt yerine evinin duvarlarına yazmaktadır hikayesini. Karanlığın içinde ona göz kırpıp duran, delilerin kendisine "Melek" dediği ölüm saçan gizemli bir psikopatla baş etmek hiç kolay olmayacaktır. Gerçekte böyle biri var mı yok mu, o bile bilinmezken.