Kadir Aydemir’in Yeni Haiku Kitabı Yayımlandı.

Kadir Aydemir'den aşk şiirleri kitabı “Rüzgârla Saklı” 

 Şair, yazar Kadir Aydemir'in yazdığı aşk şiirlerinden oluşan Rüzgârla Saklı adlı kitap Yitik Ülke Yayınları'nca yayımlandı. Şairin yazdığı 21 aşk şiirini bir araya getiren eserdeki tüm resimler, şiirler için özel olarak, ressam Nihat Kemankaşlı tarafından üretildi. Kadir Aydemir'in bu şiirlerinde bir aşkın izlerini süren okuru hüzünlü bir yolculuk da bekliyor. Aydemir, şiirleri ve öyküleri birçok dile çevrilen, dergilerde ve çeşitli edebiyat yapıtlarında ismine sıkça rastlanan üretken bir isim. Yitik Ülke'nin yaratıcısı ve Yitik Ülke Yayınları'nın kurucusu olan Kadir Aydemir'in dört şiir, üç de öykü kitabı bulunuyor.

   Rüzgârla Saklı, Kadir Aydemir’in 2002-2006 yılları arasında yazdığı aşk şiirlerini bir araya getiriyor. Şiirseverler için aşkla dolu, kederli ve yapayalnız bir yolculuk fırsatı... Şiir okurlarına önerilir.

                                       Birden susar akasyalar
                                       Rüzgâr ellerin için eğildiğinde
                                       Yağmur ilk sözünü söyler kulağıma
                                      Unutkan bir çiçektir yalnızlık...

                                      Toprak olmak ister gezgin sis
                                      Deniz değersiz bir sandık,
                                      Sessizlik, sana ulaşamamak
                                      Ölüp giderim iri otlar içinde.




                                                           

   Uzun süredir roman okuduğum için öyküye hasret kalmıştım. Kapağına hayran kaldığım Ay Yağmurları 'nı okumaya başladığımda öyküye ne kadar uzak daldığımı daha iyi hissettim. Bir türden farklı bir türe geçiş yapınca bir yabancılık hissedilir mi?  Hissediliyormuş!....

 

    İki insanın birbirine en uzak olduğu an, karşı karşıya oturmuş birbirlerinin gözlerine bakarken söyleyecek tek bir söz bile bulamadıkları andır. 

  Julio Cortazar 'ın bu güzel sözü ile başlayan kitap üç bölümden oluşuyor. Anısız , Rüzgarın Götürdükleri , Kısa Ölümler .

Günler, aylar , yıllar geçti...
Ayakta duracak gücü kalmamıştı artık.
Ellerini bırakıp karanlığı gömülse...
Yukarı doğru tırmansa...
Ah, ama o indikçe yükselen ,yukarı çıktıkça gerisin geri alçalan bu uğursuz merdiven izin vermiyordu hiçbir şeye.

Ne yapacağını bilemiyordu. 

Anısız kısmındaki öykülerde bir depresiflik , bir melankolik hal seziliyor. Bazen bir sayıklamaya dönüşüyor öyküler ve başta size yabancı gelseler de okumaya devam ettikçe bir parçanız haline geliyor , bir noktadan sonra da şiirsel olarak hissediyorsunuz.

  Rüzgarın Götürdükleri bölümünü okurken nedense bu satırlarda yazarın kendisine ait daha fazla duygu ve yaşanmışlık olduğunu hissettim. Bunu hangi öykü ya da hangi cümle derseniz cevap veremem. Fakat bu his okudukça bana kendini daha fazla hissettirdi.

   Kısa Ölümler ise adından da anlaşıldığı gibi kısa, şiirimsi bölümlerden oluşuyor. En kısası bir cümle bu bölümün.

    "Bana korkunç bir öykü anlat ," dedi.
    " Zaman acımasız birisi," dedim.
      Sustuk.

    Bu kitapta ayrı bir tat ve lezzet buldum ben . Farklı tarz sevenler göz atsın derim:))




Kitabın Adı :Ay Yağmurları
Yazar :Kadir Aydemir
Yayınevi :Yitik Ülke Yayınları
Sayfa Sayısı :100

Birbirine karışan izler, iki insanın tanışmasıyla ayrıldıkları an arasına sıkışan zaman, ölümle yaşamın buluştuğu rüyalar, insanın acısıyla doğanın hissettiği acı… Zamanla hiçbir şeyi "unutmayan"ların ve zehirli düşlerin anlık öyküleri var Ay Yağmurları'nda. Kadir Aydemir, şiirsel ve güçlü bir dille ustaca kaleme aldığı yeni öykülerinde az sözcükle çok şeyin anlatılabildiğini kanıtlıyor okura. Edebiyatı seven herkes için büyülü metinlerle dolu özel bir kitap.

Bir ağaç köklerini unutabilir mi? Hayır, kazanan sen değilsin asla. Yalnızlık elinde bir bıçakla gelir ve kendini hissettirir. Metali anlarsın. Perdeye sürtünen hafif bir rüzgâr gibidir zaman. Her şey bir anda olur. Sokağın ortasında tek başına kalırsın. Biçimsiz evlerin kör gözleri, çöp kutusu, kediler, yalnızlık ve sen. Kanlar içindesin!

                                                           

 

      Çok güzel bir kitap daha okundu. İlginç bir kitaptı ve nasıl bittiğini anlamadım. Yeri geldiğinde gülerek , yeri geldiğinde " bu bana göre tuhaf değil " diyerek, bazen de iyi ki benim böyle bir alışkanlığım yok diyerek okudum.

    Kitap okuyucuyu düşünmeye sevk ediyor " Acaba benim de tuhaf alışkanlıklarım var mı" diye.  Ben düşünmedim dersem yalan olur:) Kitapta benim en ilginç bulduğum alışkanlık bir dolmada biberin içerisindeki